 |
|
Jean-Antoine Watteau: Arlequin, Pierrot and Scapin
|
Nicolas Poussin
Poussin, een Frans schilder, boerenzoon uit Normandië, geboren in 1594 is een belangrijk vertegenwoordiger en grondlegger van het classicisme (zie hieronder).
Nicholas Poussin gaat in 1612 naar Parijs, waar hij les krijgt van Georges Lallement en Ferdinand Elle.
Na een verblijf in Venetië reist Poussin in 1624 onder de protectie van dichter Cavaliere Marino naar Rome. Daar wordt hij gesteund door kardinaal Francesco Barberini (1597-1679).
Afgezien van een reis naar Parijs, van 1640 tot 1642, blijft hij tot zijn dood in Rome wonen, waar hij sterk geinspireerd werd door overblijfselen uit de klassieke oudheid. Naast illustraties voor Ovidius ontwierp hij tekeningen voor verschillende uitgaven van Vergilius.
In 1628 kreeg Poussin een belangrijke opdracht om een groot altaarstuk voor de St. Pieter te schilderen. Maar zijn werk viel niet in de smaak en hij schilderde nooit meer iets voor een kerk of ander openbaar gebouw in Rome. In plaats daarvan legde hij zich toe op betrekkelijk kleine doeken die voor kabinetten van verzamelaars waren bestemd, vooral van diegenen wier intellectuele belangstelling hij deelde.
Aanvankelijk streefde Poussin (tevergeefs) een barokke stijl na, destijds in de mode, maar na een ziekbed (1629/30) koos hij voor de inspiratie van de klassieke oudheid en het werk van Rafaël en Titiaan.
Hij schildert, uitgaande van de kunst van de Oudheid en de Italiaanse Renaissance, religieuze en mythologische historiestukken, portretten en landschappen, die altijd onderworpen zijn aan een streng ordeningsprincipe. Zijn werk heeft een heldere opbouw en doet soms fotografisch aan, met welhaast bevroren bewegingen.
In 1648 wordt de Franse Academie opgericht door Koning Lodewijk XIV. De academie stelde strenge eisen. (kunsten altijd in dienst van de glorie van Frankrijk en haar koning). Dit leidde tot een uniforme stijl, gebaseerd op een uniforme kunsttheorie. De academie propageerde het historiestuk met een doorwrochte compositie, een min of meer klassieke stijl en een duidelijke moraal Voorbeeld was Nicolas Poussin.
Nicolas Poussin stierf in 1665
Overgenomen uit : Kunstbus.nl
CLASSICISME.
Het begrip Cassisisme is zonder de begrippen klassiek en klassiciteit niet te omschrijven.
Classis, waarvan klassiek is afgeleid, is zoveel als rangorde in de samenleving, en wanneer men van iets zegt dat het 'klasse' is, bedoelt men ongetwijfeld: 'tot de hoogste klasse behorend', dus: van de allerhoogste rang. Zo beschouwd, levert het begrip klassiek echter slechts een waardeoordeel, dat op de meest uiteenlopende kunstuitingen uit de meest verschillende tijden toepasselijk zou kunnen zijn. Aangezien de kwalificatie 'klassiek' oorspronkelijk alleen werd toegekend aan de Griekse kunst uit de bloeiperiode (5de eeuw vC), zijn de eigenschappen daarvan op het begrip klassiek overgegaan, te weten evenwicht van vorm en inhoud (dus van mededeling en het medegedeelde), expressie binnen de normen der zintuiglijke schoonheid, voornaamheid en waardigheid ('Edle Einfalt und stille Grösse', naar Winckelmanns definitie).
Het nastreven van de klassieke kunst duidt men aan met het woord Classisisme, en voor de beeldende kunst en de bouwkunst, evenals voor de poëzie betekent dit dus een kunststijl, die in hoge mate op die der oudheid geïnspireerd is, eigenlijk dus weinig zelfstandig is.
