BoekenPlantage

The purpose of this book is to present in color a number of typical and attractive examples of sculpture produced in the last thousand years

Hieronder staan 4 voorbeelden

These happy figures are among the saved souls in a representationof thee Last Judgement; led by St. Peter, a fransican monk, and a king, they are about to enter the gates of paradise. The iconography ot the entire Last Judgements follows the eaxample of Nôtre-Dame in Paris. The figures here are the product of a workshop different from that of the other figures on the façade. The refinements of style visible at Reims and Amiens are continued on a more popular level.

Daumier typifies the unofficial artist of the nineteenth century who broke through the boundaries set by the commissions and the judges, salons and critics. This satyrical portrait obviously caricatures the man by emphasizing the long jutting nose and receding forehead of the huge egglike cranium. The modelling is free and expressive, far less naturalistic than the work of official artists, and so anticipates the new sketchy freedom of Rodin. Daumier's power as a caricaturst lay in seizing the expressive aspects of the face and neglecting the rest, thus achieving both force and humor.

This work is typical of the later style of Giacometti, who experienced all phases of twentieth-century art, from study with Bourdelle to abstraction and Surealism, and whose works range from the miniature to the monumental. His elongated figures with scarred or gnarled surfaces have made him a household world; and although reduced and abstracted, they have references to individual models - he often worked simultaneously from life and from imagination.

Dubuffet, a painter, from the time of the postwar exhibition in 1946 rejected all past culture; he is especially disdainful of accepted ideas of beauty or even of technical control. The study of graffiti, children's art, and the art of the insane led him to create crude, flattened, frontal forms, ofte grossly sexual, molded out of thick compounds of viscous material. An exhibition of Dubuffets's collection of mostrosoties, produced by non-artists in 1949, was entitled "Art Brut"; all his sources have ben ostensibly from outside the cultural establishment, without reference to traditional cocepts of taste and form.

Dit boek omvat twee eeuwen tekenkunst in de Noordelijke en Zuidelijke nederlanden, samengevat in een keuze van 64 in Nederland zelf veelal nooit eerder gepubliceerde tekeningen. Dat klinkt verwonderlijk, maar het is te verklaren uit het feit dat zij zich in het bezit vam het Museum voor beeldende kinsten in Boedapest bevinden. Het merendeel - zoals trouwends de gehele verzamelingen van tekeningen van dit museum - is afkomstig uit de Esterházy-collectie.

Hier volgen 4 voorbeelden.

Reizigers te voet en met paard en wagen in een bekoorlijk landschap vormen een geliefkoosd thema van Jan Brueghel. Hij wijkt hier echter af van de gebruikelijke trant: de figuren beweghen zich niet loodrecht omlaag of schuin naar het midden maar dwars door het beeld. De compositie krijgt hierdoor een sterker horizontaal accent, vormt meer een gesloten geheel en is daarin verwant met het het intieme landschap van de 17e eeuw. Er hangt een reemde, dromerige atmosfeer in dit koude, blauwgrijze landschap in het maanlicht.

De uitbeelding van een liefdespar kan in de 16e eeuw een bijbelse, mthologische of allegorische betekenis hebben, maar zonder aanwijzingen, attributen of opschriften zoals op dit blad, is deze moeilijk vast te stellen. Op grond van het karakter van de personen is er een zekere gelijkenis met de fantasdieportretten die Muller tussen 1610 en 1620 maakte van een of twee personen. Het is een typisch voorbeeld van het latere werk van Muller : het schilderachtig effect wordt verhoogd door de gevoelig geboetseerde gezichten, de ongeordende krullen in het haar, de muts met veer van de man en de schaduw op een deel van de achtergrond.

Behalve met figuurstudies hield Rembrandt zich in de jaren 50 ook bezig met de weegave van het landschap. Deze tekening toont een stukje van de gracht waar Rembrandt in zijn laatste levensjaren teruggetrokken leefde. In tegenstelling tot de bewogen composities uit de jaren dertig heeft deze een bezonnen en ryaal karakter, de vormen blijven beperkt tot het wezenlijke.

De schilderijen van deze late vertegenwoordiger van de decoratieve barok zijn met minitieuze zorg, technisch volmaakt geschilderd. Maar in latere eeuwen vond men zijn luchtige, frisse tekeningen veel aantrekkelijker dan die overladen, alleen maar decoratieve schilderijen.  In dit stilleven met fruit vormen de met houtskool geschetste markante lijnen een verrassend kontrast met de luchtig-lyrische wastechniek.